Ang kwento ng mga OFW Abroad

Saturday, February 2, 2019

Keep on Fighting, Be Strong



Hi Ako  nga pla c Nerisa 35 years old bunso sa 5 magkakapatid 'single mom ,at ito ang kwento  ng buhay ko sa pinas 'Maging dto sa saudi Arabia .May isa akung anak jarvin ang name nya 15 yr old na cza.nghiwalay kmi ng papa nya ng cza at 2 years old plng kya lahat ng responsibilidad  inako ko  na..Iniwan ko ang aking anak sa pangangalaga ng aking ama upang mgtrabho pra sa Anak ko at sa aking ama..Mahirap ang malayo sa Anak ko sa murang edad nya ngunit kelangan  kung tiisin ito  pra n rin sa knya gnun dn sa aking ama.Gagawwin ko ang lhat pra maitaguyod ko cza ng mag isa..Nagtrabaho ako sa Manila bilng  katulong  ok nmn ang amo ko ngunit  maliit ang sweldo  kya ngpsya ako mghanp  ng ibng trbho  ung ok ang sweldo at Permanente 'Nakpg trbho ako sa isang factory  sa  kbila ng pagsisikap ko ko khit my sakit ako pasok pa rin 12 hours ang trabho  naregular ako.. Pero  gnun at gnun p dn wala p ring maiipon at minsan  kulng pa..kya npsya ako mag apply  abroad.

Habang  ngwowork ako ng gbi pag out ko sa umga ng apply ako ..khit wlang tulog  ok lng. At sa kbutihang pla nkpasa at sa lhat ng mga needs  apply  ko dininig ng dyos ang dasal  ko.. Pangarap  ko  pra sa Anak ko sa mama ko at mga kptid ko. Habang  papalapit na Ang flight ko lage akong ngdral sa baclaran n sana maging maayus ung madadatnan ko duon at mkyanan ko lhat kung anu many pagsubok  na aking mararanasan.

January 16 2017 ng lumipad ako papuntang saudi arabia baon ang mag dasal lakas ng loob at pangarap pra sa aking pamilya..Ngpapasalamt ako kc nging mabait  nmn ang amo ko mag asawa at 2 bata..Masasabi kung swerte ako sa amo ko dahil mabait cla. Ngunit  ng 3 months na amo sinubok ako ng malaking problema na tlgang hnd ko alam kung panu ko tatanggapin..Nmatay ang kuya ko wala akong magwa kundi umiyak habngnakikita cza  nkahimlay..  araw  gbi iyak  lng ako ng iyak  d no matanggap. Pero hnd ako dpt sumuko at  kailngan  kung magpasan  ang nangyari na ito. Pinilit  kung mgpatatag  dhil marmi png umaasa skin ang anak ko at tatay ko at iba ko png  mga kptid..kya khit mskit kailngan  kung tanggapin ang katotohanan na wla na cza.

Ngunit  hindi dto natpus ang aking problema  buwan  lng Ang lumipas  snubok  n nmn ako ng problema  naospital  ang tatay ko at my kritikal  cza.. hnd  ko alam kung anung ggwin ko bkit ganito  mga pagsubok  na bnbgay  skin..Pero ngdasal  ako na sa lhat ng ito at malagpsan  ko. Isang buwan  nanalage ang tatay ko sa hospital  at dumating  na sa point  na habang  kausap ko cza sa phone snbhan  nya ako na umuwi kana pra makita mo pa ako.. Sabi dyosko  palakasin  mo po ako at bgyan ng pag asa  ang tatay ko na sana nkasurvive cza sa pinagdadaanan nya ngayun..Tlgang mabait  ang dyos  makarecover ang tatay ko at ngayun ksalukuyan czang  ngpapagling.

Natapos  man ang isang taon na mrming problema at pagsubok. Hndng hnd  ako susuko..patuloy lng Ang buhay..Kailngan ko png mas maging matatag upang harpin ang hamon  ng buhay dto sa ibng bansa para sa aking mga mahal sa buhay .Para sa knila ang lhat ng ito pangarap  ko pra sa Anak ko khit mg isa ako papatunyan  ko lhat pra sa knya at pra dn sa aking ama at mga kptid.

Patuloy lng Ang buhay  Laban lng.' Huwag  tayong susuko:-) Maraming Salamat and godbless.
-Nerisa

No comments:

Post a Comment